Bir 19 Mayıs Hatırası

by elif gül tirben

“Zamanın yüzeyde bıraktığı izleri kapatan duvar kağıdı, bir yandan da çevresindeki yaşam izlerini açık etmeye başladı. Kapatma açmaya, açma kapatmaya dönüştü. Bu katmanın üzerinde anlattığım resimli hikayelerde kullandığım, çoğunlukla doğal, geçici malzemeler zamanın kayganlığını daha çok hissettirir oldu. Kollektif  belleğe ait imgeleri, belleğimin yanılttığı ve yanıltmadığı kadarıyla  yüzeye çıkartmaya çalıştım. Bu hikayeler Apel 5/2’ nin duvarlarındaki izlerle örtüşerek, örterek, kesişerek yeni bir izlek oluşturdu.” (Bahadır Yıldız, 2008)

Bahadır Yıldız,   2008 yılında gerçekleştirdiği “Son Katman” adlı kişisel sergisinde, daha önceki çalışmalarında da olduğu gibi, gündelik hayatta çoğunlukla dönüp yüzüne bakmadığımız “adi malzemeleri”, kendi imgeleminden süzülen sıradışı anlatılara dönüştürüyor. İstenmeyeni örtmek için kullanılan duvar kağıdı, iktidarın fiziksel, ruhsal ve zihinsel olarak hizaya soktuklarını, hizaya sokulanların ne hale geldiğini, biçimde kimi zaman çok renkli, kimi zaman birkaç rengin etkisinde, ama her zaman detaylarda gizli, ürpertici bir tekinsizlikle açığa çıkarıyor.

Zihnin yüzeye vurduğu, kolektif  hafızamızda yer etmiş sahnelerin anlatıldığı aşağıdaki üç resimde Yıldız, askerleri mürekkep ve tendürdiyotla, çimenleri ise kınayla boyayarak, malzeme  ile içerik arasında, yalnızca malzemedeki detayı bilenin zihninde canlanacak ironik bir yakınlık kuruyor.  Klasik bir 19 Mayıs kutlaması,  esmer kızlar bandosunun önündeki beyaz tenli bando şefiyle, güneş gözlüklerinin arkasına saklanmış dikdörtgenimsi üst rütbelileriyle canlandırılıyor. Rahat poziyondaki askerler, perspektifle sonsuza uzayarak korku salarken, henüz rütbelenmemiş, bir sıraya üç kişi oturmak zorunda kalan siyah önlüklü, beyaz yakalı ilk okul öğrecileri, yüzlerindeki tek belirgin ayrıntı olan kocaman ağızları ve dişleriyle şimdiden küçük canavarlara dönüşmüş gözüküyor.

Elif Gül Tirben

(Görsellerin üzerine tıklayarak, resimleri daha büyük formatta görebilirsiniz)

Seyran I, 53×330 cm, duvar kağıdı üzerine numaratör mürekkebi, kına, akrilik, 2008.

Rahat, 53×280 cm, duvar kağıdı üzerine numaratör mürekkebi, tentürdiyot, akrilik

Karanlık I, 53x150cm, duvar kağıdı üzerine mürekkep, akrilik, 2006.

Eskişehir’de doğan Bahadır Yıldız, çocukluğunu Van (Erciş), Bursa ve İzmir’de geçirdi. Ege Üniversitesi’nde bir yıl Matbaacılık eğitimine devam ettikten sonra, Azerbaycan, Bakü Üniversitesi’nde iki yıl Siyaset Bilimi okudu. Burada Rusça öğrendi ve ihtişamlı bir kültürün ekonomik kriz etkisindeki dramına tanıklık etti. Türkiye’ye dönünce, üniversite eğitimini Akdeniz Üniversitesi Heykel Bölümü’nde tamamladı. Burada Rus hocalarla çalıştı (fakülte ilk yılına Resim ve Heykel bölümlerinde Rus hocalarla başlamıştı) ve Türk ve Rus figür çizimi stillerini karşılaştırma, kendi figür algısını geliştirme şansına sahip oldu. Yıldız’ın çalışmaları boyut ve malzeme olarak 5 metrelik kum heykellerden, zımpara kağıdından heykellere, not defteri ya da kitap çizimlerine kadar çeşitlilik gösterir. Sanatçı ayrıca, dans ve tiyatro kumpanyalarında sahne tasarımları yapmıştır. Yıldız’ın kişisel sergileri “Son Katman” (2008), “Tahta-lı” (2009) “Zamansız Aşınma” (2010) ve “Preslenmiş ve Kurutulmuş” (2011),  Galeri Apel, Istanbul’da gerçekleşmiştir.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: